BVR staat voor het brengen van lucht in complexe ruimtelijke opgaven en het ontwerpen van aanstekelijke vondsten. In elke opdracht leveren we maatwerk – zo blijven we verrassend, vernieuwend, verbindend, co-creatief, duurzaam en deskundig. Het blijft immers mensenwerk. Wie zijn de mensen die zich hier dagelijks voor inzetten? In een korte serie portretten stellen wij enkele van de bevlogen en visionaire medewerkers voor die samen BVR maken tot wat het is.
Vandaag in de serie: Hilde Blank, stedenbouwkundige en directeur BVR.
Ze maakte kennis met het vak in de jaren tachtig, stapte in de jaren negentig bij BVR over de drempel maar staat met beide voeten helemaal in deze eeuw: Hilde Blank. Opgeleid als stedenbouwkundige in Delft maakte ze de ontwikkeling van het bureau van dichtbij mee en geeft ze er met veel enthousiasme vorm, inhoud en sturing aan. Eerst als één van de eerste medewerkers maar al snel als partner. Hoe blikt Hilde terug en vooruit?
‘Het klinkt altijd wel apart, “eerste medewerker” – maar dat was ik destijds echt bij Riek Bakker. Ik was in 1998 de eerste senior projectleider in loondienst. En tijdens mijn periode in de Verenigde Staten, van 2001 tot 2004, heeft zij mij teruggevraagd als inhoudelijk directeur. Het was een spannende tijd toen ik in 2004 het bureau over nam. Aan de ene kant kwamen er in veel gemeenten lokale partijen op, in het spoor van Pim Fortuyn en Leefbaar Rotterdam. De aandacht voor lange termijn plannen verslapte, alles moest bottom-up. Daar stond tegenover dat de vorige Nota Ruimte net uit kwam en de aandacht groeide voor het vak gebiedsontwikkeling: daar konden wij op aanhaken. Ik heb vooral ontwerpers het bureau in gehaald, voorheen werden die alleen maar ingehuurd. Ik wilde geen computers maar schetspapier en ateliers. Waarbij we het ontwerp continu inzetten, vanuit het verkennen van de opgave, de initiatief-fase van een project tot en met de uitvoering.
Met Bernadette Janssen als partner en mededirecteur heb ik de strategische kant van het vak verbreed met de operationele kant. We bestrijken nu de volle breedte van ons vakgebied: van integrale toekomstperspectieven en gebiedsvisies tot concrete plannen. Door nieuwe vraagstukken op te pakken – bijvoorbeeld de zachte waarden van gebiedsontwikkeling, maar ook hoe we omgaan met de dubbele vergrijzing en de schaarste van drinkwater en energie – blijven we zelf innovatief in inhoud en proces.
We zijn nu met een dozijn medewerkers en dat vind ik een heel prettige omvang. Hierdoor kan ik zelf mee draaien in veel van onze projecten en dat is het allerleukste om te doen. Niet voor niets is ons motto “Wij brengen lucht in complexe ruimtelijke vraagstukken, door het ontwerpen van aanstekelijke vondsten”. Dat vat alles heel goed samen. Er moet iets uit te vinden zijn, dat zijn de projecten waar wij ons thuis bij voelen. En dat met liefde voor de plek en de omgeving. Daar ga ik zelf ook graag de diepte voor in, ik heb dat nodig om goed te kunnen acteren.’ Met dezelfde vanzelfsprekendheid waarmee uitgebreid veldbezoek onderdeel is van de projecten, gaan ook de hardloopschoenen steevast mee op vakanties – een nieuwe stad leert Hilde graag al hardlopend kennen.
‘“Ontwerpen door de schalen heen en door de sectoren”, dat maakt BVR naar mijn idee onderscheidend. Recente projecten als het Ruimtelijk Perspectief voor de Achterhoek en de transformatie van het werkgebied Ceintuurbaanzone in Zwolle zijn mij op het lijf geschreven. Aan de ene kant de scenario’s en modellen ontwikkelen, al schetsend, maar ook de partijen bij elkaar brengen – van professionals tot en met mensen uit het gebied zelf – zodat zij er zelf verder mee willen en kunnen gaan. Het begrip “eigenaarschap” speelt daar een essentiële rol in. Maar ook het organiseren van de benodigde uitvoeringskracht, want het gaat in ons vak nadrukkelijk om het waarmaken van de ambities. Ik vind het heel belangrijk om dicht op de realisatie van projecten te zitten, bijvoorbeeld als supervisor of als lid van een kwaliteitsteam. De kennis die ik daarbij opdoe, komt namelijk weer van pas voor het beleid en de programma’s, op een hoger abstractieniveau. Zo krijgt de wisselwerking op de inhoud voortdurend vorm.’
Ook op persoonlijk vlak komt practice what you preach tot uiting: met de kinderen het huis uit, zijn Hilde en haar partner recent verhuisd van een gezinswoning naar een kleiner appartement in het centrum van Rotterdam en is de auto de deur uitgegaan.
Met dank aan Kees de Graaf.
