BVR stelt zich voor: Evi Goedemans, projectleider-ontwerper

BVR staat voor het brengen van lucht in complexe ruimtelijke opgaven en het ontwerpen van aanstekelijke vondsten. In elke opdracht leveren we maatwerk – zo blijven we verrassend, vernieuwend, verbindend, co-creatief, duurzaam en deskundig. Het blijft immers mensenwerk. Wie zijn de mensen die zich hier dagelijks voor inzetten? In een korte serie portretten stellen wij enkele van de bevlogen en visionaire medewerkers voor die samen BVR maken tot wat het is.
Vandaag in de serie: Evi Goedemans, stedenbouwkundige en projectleider-ontwerper.

Het kan snel gaan. Zo loop je als student architectuur en stedenbouw rond in Delft en zo leid je projecten bij een bureau. In vijf jaar tijd maakte Evi Goedemans al een hele ontwikkeling door bij BVR. De inhoud bij onderwijstheorie en bureaupraktijk mag dan overlappen, de snelheid in de echte wereld is anders. Oftewel: hoe een eerste baan de kennismaking kan betekenen met een dynamisch werkveld.

‘Het was een bijzonder jaar, 2020. Na mijn bachelor architectuur en master stedenbouw kon ik gaan solliciteren. De sprong in het diepe! Een eerste baan, dan moet er iemand zijn die je de kans geeft en de eerste stappen met je wil zetten – en dat was hier. Of het een match is, daar moet je dan achter komen. Ja, durf ik nu wel te zeggen. Hoewel de eerste tijd wel heel bijzonder was; ik werd in februari opgenomen en een maand later gingen we in lockdown. Maar het is uiteindelijk allemaal goed gekomen.

De geografische afstand van Delft naar Rotterdam is niet groot maar de overgang van de twee werelden was dat best wel. Aan de universiteit is het allemaal heel gedegen, met veel onderzoek. Dat is hier ook zo, maar de snelheid is heel anders. En het hele aspect van bedrijfsvoering en klussen binnenhalen, dat was compleet nieuw voor mij. Dat leer je ook niet in de opleiding. Werkend aan projecten rol je daar vanzelf in en waar ik in het begin puur als ontwerper bezig was, mag ik nu ook projecten leiden – en dat is heel leuk. Helemaal omdat de thematiek erg verschillend is – en de gebieden ook.

Voor het programma Mooi Nederland van het ministerie van VRO mag ik bijvoorbeeld een van de vier werkplaatsen begeleiden; deze zijn opgericht voor plekken waar veel opgaven samenkomen. De onze is Terneuzen, waar ook de grensoverschrijdende dimensie van het North Sea Port District doorheen speelt en de samenwerking met onder meer Gent. Los van de gebaande paden vindt er in ateliers ontwerpend onderzoek plaats, echt out of the box. Dat geldt helemaal voor de Structuurvisie 2050 op Bonaire, waar we buiten de landsgrenzen werken. In Nederland ben je bekend met de ondergrond, letterlijk en figuurlijk. Dat is daar helemaal anders. Goed voor de verruiming van mijn blikveld.

Ik heb gemerkt dat ik erg van puzzelen houd. Thema’s een logische plek geven en verbeelden. Dat deed ik als ontwerper bij de Kansenkaarten die we voor toenmalig minister Hugo de Jonge mochten maken. Dat is denken op de nationale schaal en complexe vraagstukken met een ontwerp tot de essentie terugbrengen. Maar die zoektocht zit hem ook de laatste tijd in hoe het leiden van projecten zich verhoudt tot de concrete uitwerking ervan. Op Bonaire werken we bijvoorbeeld met een klein team en dan ben je multi-inzetbaar. Het vinden van balans tussen proces en inhoud – het echte ontwerpen, daar zijn we van bij BVR – is voor mij een kwestie van al doende leren, zeker wat het projectleiderschap betreft. In de studie leer je daar weinig over maar gelukkig biedt het bureau daar volop de ruimte voor.

Wat ik dan in mijn vrije tijd doe? Vooral lekker naar buiten en ontspannen. Sporten – hockey – en hiken, dat maakt me rustig naast zo’n dynamische en intensieve baan. Ik bezoek ook zeker wel steden, zoals onlangs nog in Canada, maar probeer dan ook altijd de natuur mee te pakken.’

Met dank aan Kees de Graaf.